| | ODPOWIEDZIALNOŚĆ KARNA ZA PRZESTĘPSTWA ŚRODOWISKOWE, |
| | 0,61 | | MB | W TYM PRZECIWKO GATUNKOM FAUNY I FLORY ZAGROŻONYM |
| | 57 | | stron | WYGINIĘCIEM. |
| | 1635 | | ID | REGIONALNE CENTRUM EKOLOGICZNE na Europę Środkową i Wschodnią |
| | 2005 | | rok | POLSKIE BIURO REC |
| | SPIS TREŚCI |
| | I. Zorganizowana przestępczość przeciwko środowisku o charakterze międzynarodowym |
| | 1. Wprowadzenie - Obszary przestępstw. |
| | 2. Rys historyczny i materiały analityczne |
| | 3.Zarys rynków środowiskowych |
| | 4. Charakter przestępczości zorganizowanej przeciwko środowisku. |
| | 5. Rynek CITES |
| | 6. Polska na rynku okazami CITES. |
| | 7. Błędy legislacyjne i regulacyjne |
| | 8. Doświadczenia prawno porównawcze. |
| | 9. Podsumowanie |
| | II. Prawno-karna ochrona środowiska w prawie UE. |
| | 1. Wprowadzenie |
| | 2. Dlaczego dyrektywa? Uzasadnienie Komisji. |
| | 3. Odpowiedź Rady Unii Europejskiej |
| | 4. Główne postanowienia Decyzji Ramowej. |
| | 5. Wnioski Rzecznika Generalnego w sprawie Komisja Europejska przeciwko Radzie Unii Europejskiej |
| |
| | 6. Skutki konfliktu międzyinstytucjonalnego. |
| | 7. Rozważania w świetle polskiego systemu odpowiedzialności prawnej w ochronie środowiska |
| | 7.1. Instrumenty quasi karne w ochronie środowiska |
| | 8. Podsumowanie. |
| | 9. Załącznik |
| | III. Charakterystyka wspólnotowych aktów prawnych z zakresu handlu gatunkami zagrożonymi |
| | wyginięciem. |
| | 1. Konwencja Waszyngtońska |
| | 2. Wspólnota Europejska a Konwencja Waszyngtońska |
| | 3. Rozporządzenia WE z zakresu ochrony dzikiej fauny i flory |
| | 3.1. Charakter prawny rozporządzeń WE. |
| | 3.2. Rozporządzenie Rady 338/97. |
| | - budowa Aneksów (listy gatunków chronionych), |
| | - warunki i zasady wprowadzania okazów do Wspólnoty oraz eksportu i reeksportu okazów ze |
| | Wspólnoty |
| | - odstępstwa |
| | - przepisy odnoszące się do kontroli działalności handlowej na rynku wewnętrznym |
| | - sankcje |
| | 3.3. Rozporządzenie Komisji 1808/2001 |
| | 3.4. Rozporządzenie Komisji (WE) 252/2005 |
| | IV. System odpowiedzialności karnej za przestępstwa i wykroczenia przeciwko gatunkom dzikiej |
| | fauny i flory zagrożonych wyginięciem. |
| | 1. Wstęp. |
| | 1.1. Analiza historyczna |
| | 2. Przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody |
| | 2.1. Art. 128 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody |
| | 2.1.1. Podmiot czynu zabronionego. |
| | 2.1.2. Strona przedmiotowa. |
| | 2.1.3 Strona podmiotowa. |
| | 2.1.4 Ocena stopnia społecznej szkodliwości czynu. |
| | 2.1.5. Miejsce popełnienia przestępstwa |
| | 2.1.6. Sankcja karna. |
| | 2.2 Art. 128 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody. |
| | 2.2.1. Art. 128 pkt 2 lit a |
| | 2.2.2 Art. 128 pkt 2 lit d (czynności handlowe na rynku wewnętrznym). |
| | 2.2.2.1. Podmiot czynu zabronionego |
| | 2.2.2.2. Strona przedmiotowa. |
| | 2.2.2.3 Strona podmiotowa |
| | 2.2.2.4. Sankcja karna |
| | 3. Inne przepisy karne (w tym przepisy towarzyszące) mogące mieć zastosowanie w przedmiotowej |
| | dziedzinie |
| | 3.1. Kodeks Karny 1997 r |
| | 3.2 Ustawa o ochronie zwierząt z dnia 21 sierpnia 1997 r |
| | 3.3. Ustawa o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary z dnia |
| | 28 października 2002 roku |
| | 3.4. Wykroczenia |
| | 3.5. Przepadek i nawiązka (art. 129), postępowanie z okazami skonfiskowanymi. |
| | 4. Dokumenty używane w obrocie na rynku wewnętrznym |