KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w

0,16
MB sprawie wyroku Trybunału z dnia 13.9.2005 r. (C-176/03 Komisja

9
stron przeciwko Radzie)

2664
ID European Commission

2005
rok

Uzyskane na podstawie wyroku Trybunału wyjaśnienie dotyczące podziału kompetencji między

pierwszym a trzecim filarem doprowadziło do następującej sytuacji:

- Przepisy prawa karnego niezbędne w celu skutecznego stosowania prawa wspólnotowego wynikają

z Traktatu WE. System ten oznacza koniec mechanizmu opartego na dwóch tekstach (dyrektywy

lub rozporządzenia oraz decyzji ramowej), z którego wielokrotnie korzystano w ubiegłych latach.

Oznacza to, że w celu zapewnienia skuteczności przepisów prawa wspólnotowego konieczne jest

odniesienie do przepisów prawa karnego dotyczących przedmiotowej sprawy, które przyjmuje się

wyłącznie w pierwszym filarze; lub że nie jest konieczne odwołanie do prawa karnego na szczeblu

wspólnotowym albo że istnieją już wystarczające przepisy horyzontalne i przepisy szczególne nie są

wprowadzane na szczeblu wspólnotowym.

- Przepisy horyzontalne prawa karnego mające na celu promowanie ogólnie pojętej współpracy

sądowej i policyjnej, w tym środki służące wzajemnemu uznawaniu orzeczeń sądów, środki oparte na

zasadzie dostępu oraz środki harmonizacji przepisów prawa karnego w ramach tworzenia przestrzeni

wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości niezwiązane z wprowadzaniem w życie dziedzin polityki

polityk lub podstawowych swobód wspólnotowych, wynikają z Tytułu VI Traktatu o UE. Z wyroku

Trybunału wynika, że aspekty prawa karnego i postępowania karnego wymagające podejścia

horyzontalnego zasadniczo nie wynikają z prawa wspólnotowego. Ma to zwykle miejsce w

przypadkach związanych z przepisami ogólnymi prawa karnego i postępowania karnego oraz w

przypadku współpracy sądowej i policyjnej w sprawach karnych.

2.2. Spójność polityki Unii w dziedzinie prawa karnego

Władze prawodawcze Wspólnoty mogą korzystać z przepisów prawa karnego, aby realizować swoje

cele, natomiast mogą się do nich odwoływać wyłącznie w przypadku, gdy spełnione zostaną dwa

warunki: konieczności i spójności.