| | TWORZENIE ZDOLNOŚCI DO INTEGRACJI EUROPEJSKA POLITYKA |
| | 3,73 | | MB | OCHRONY ŚRODOWISKA: WYZWANIA DLA ADMINISTRACJI |
| | 298 | | stron | PAŃSTW CZŁNOKOWSKICH |
| | 6508 | | ID | European Institute of Public Administration |
| | 2005 | | rok |
| | SPIS TREŚCI |
| | Wstęp . 7 |
| | Przedmowa do wydania polskiego. 9 |
| | Część I: KRAJOWE MINISTERSTWA DS. OCHRONY ŚRODOWISKA W PAŃSTWACH |
| | CZŁONKOWSKICH. KOORDYNACJA SPRAW WEWNĘTRZNYCH 11 |
| | Wprowadzenie: Tworzenie polityki europejskiej. Między Brukselą a stolicami państw członkowskich. |
| | 13 |
| | I. Struktury organizacyjne odpowiedzialne za tworzenie polityki ochrony środowiska w rządach |
| | państw członkowskich Unii Europejskiej . 16 |
| | II. Koordynacja spraw europejskich pomiędzy ministerstwami ds. ochrony środowiska i Brukselą 27 |
| | |
| | 1. Jednostki ds. europejskich w ministerstwach ds. ochrony środowiska. 27 |
| | 2. Organizacja i zadania jednostek ds. europejskich 28 |
| | 3. Rola Stałej Reprezentacji – Reprezentacja ds. Ochrony Środowiska 32 |
| | 4. Rola krajowych „ekspertów technicznych” 34 |
| | III. Koordynacja zadań zgodnie z fazami procesu politycznego . 40 |
| | IV. Studium państwa – koordynacja spraw europejskich. 43 |
| | 1. Niemcy 43 |
| | 1.1. Jednostka ds. europejskich. 44 |
| | 1.2. Koordynacja działań przed posiedzeniami COREPER. 47 |
| | 1.3. Reprezentanci ds. Ochrony Środowiska w Stałym Przedstawicielstwie . 48 |
| | 1.4. Przedstawiciele krajów związkowych w zespołach roboczych w Brukseli. 50 |
| | 1.5. Wpływ na przygotowania innych Rad 52 |
| | 1.6. Wnioski w odniesieniu do Niemiec 53 |
| | 2. Specyfika struktur organizacyjnych w innych państwach członkowskich. 54 |
| | V. Wnioski. Jakie działania mogą być podejmowane przez określone i wyodrębnione instytucje w |
| | zakresie ochrony środowiska? 61 |
| | Bibliografia 66 |
| | Wywiady 67 |
| | Załączniki. 68 |
| | Kwestionariusz. 68 |
| | Komitety w ramach Komitologii w zakresie ochrony środowiska. 70 |
| | Lista uczestników 2278 posiedzenia rady ds. Ochrony Środowiska 76 |
| | Część II: |
| | W STRONĘ EFEKTYWNYCH UREGULOWAŃ PROEKOLOGICZNYCH. PODEJŚCIE |
| | INNOWACYJNE WE WDRAŻANIU I EGZEKWOWANIU EUROPEJSKIEGO PRAWODAWSTWA I |
| | POLITYKI OCHRONY ŚRODOWISKA 79 |
| | Uwagi wstępne 81 |
| | I. Innowacje i wdrożenie polityki ochrony środowiska 82 |
| | 1. Problemy z wdrażaniem i stosowaniem polityki ochrony środowiska. 82 |
| | 2. Przyczyny reform administracji i innowacji w polityce i prawie ochrony środowiska. 88 |
| | 2.1. Rozszerzenie i złożoność działań nadzorczych. 89 |
| | 2.2. Wzrastająca świadomość proekologiczna (!?). 90 |
| | 2.3. Wzrastający wpływ prawa ochrony środowiska na zarządzanie w sektorze publicznym. 91 |
| | 2.4. Problemy ochrony środowiska na początku XXI wieku. 92 |
| | 2.5. Zmieniające się modele administracji publicznej w XXI wieku 94 |
| | 3. Wdrożenie i rola uregulowań proekologicznych w XXI wieku 104 |
| | 4. Podejście metodologiczne w niniejszym studium 108 |
| | II. Stan wprowadzania prawa o ochronie środowiska 110 |
| | 1. Unia Europejska jako szczególna forma organizacji międzynarodowej – czy ma to znaczenie?. 110 |
| | |
| | 2. Implementacja prawa ochrony środowiska. 112 |
| | 3. Wspólna Polityka Wodna 114 |
| | 4. Czy niedociągnięcia we wdrażaniu są równoznaczne z niedociągnięciami w wykonywaniu? Analiza |
| | implementacji prawa w różnych państwach członkowskich. 118 |
| | 5. Podsumowanie. 123 |
| | III. Praktyka i teoria zarządzania procesem tworzenia polityki publicznej 124 |
| | 1. Od sformułowania do wdrożenia – długa droga do przejścia 124 |
| | 2. Wpływanie na proces: warunek konieczny skutecznej implementacji 128 |
| | 3. Od formułowania do podejmowania decyzji – przygotowanie do implementacji Ramowej |
| | Dyrektywy Wodnej 132 |
| | 3.1. Intensyfikacja konfliktu pomiędzy Radą i Parlamentem 133 |
| | 3.2. Tworzenie zdolności: ocena procesu podejmowania decyzji i rekomendacje. 136 |
| | IV. Europejskie prawo ochrony środowiska oraz obowiązki państw członkowskich w zakresie |
| | wdrażania i wykonywania wspólnotowego prawa ochrony środowiska 140 |
| | 1. Obowiązki państw członkowskich. 140 |
| | 2. Orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w odniesieniu do wdrażania i wykonywania |
| | prawa 140 |
| | 2.1. Trafność i precyzja 140 |
| | 2.2. Wdrażanie dyrektywy poprzez uregulowania prawnie wiążące. 144 |
| | 2.3. Niewłaściwe wdrożenie dyrektywy do prawa krajowego. 144 |
| | 2.4. Odniesienie do innych regulacji prawnych 145 |
| | 2.5. Wdrożenie przez porozumienia dobrowolne 145 |
| | 2.6. Problem nie wdrażania dyrektywy z przyczyn praktycznych lub innych 146 |
| | 2.7. Wdrażanie w przypadku, kiedy problem, którego dotyczy dyrektywa nie istnieje. 147 |
| | 3. Orzecznictwo i wykonanie prawa. 148 |
| | 3.1. Czynniki determinujące wykonanie prawa. 148 |
| | 3.2. Wymagania prawa wspólnotowego w odniesieniu do wykonania oraz rzeczywistość |
| | administracyjna . 148 |
| | 4. Studium przypadku – analiza wdrożenia Ramowej Dyrektywy Wodnej. 150 |
| | 4.1. Sytuacja obecna. 150 |
| | 4.2. Przełożenie zapisów dyrektywy w prawie krajowym 154 |
| | 4.3. Wdrożenie i wykonanie najważniejszych zapisów dyrektywy 164 |
| | 4.4. Prawa obywatela a Ramowa Dyrektywa Wodna. 185 |
| | 4.5. Wpływ na administrację. 186 |
| | 4.6. Wdrażanie wartości granicznych. 187 |
| | 4.7. Gdy prawo wspólnotowe zaleca sankcje – art. 22 WFD 188 |
| | 4.8. Potrzeba wdrożenia i wykonania załączników dyrektywy 191 |
| | V. Wpływ na krajowe systemy prawne i administracyjne . 194 |
| | 1. Relacje pomiędzy prawem wspólnotowym i strukturami krajowymi 194 |
| | 1.1. Centralizacja. 196 |
| | 1.2. Decentralizacja. 197 |
| | 1.3. W stronę współpracy sieciowej. 198 |
| | 1.4. Przełamywanie błędnego koła – wykonywanie europejskiego prawa ochrony środowiska i różne |
| | style wykonania. 201 |
| | 1.5. Przekazywanie władzy pomiędzy różnymi szczeblami rządowymi przy wykonywaniu prawa |
| | ochrony środowiska – główne założenia 204 |
| | 2. Studium przypadku: wpływ Ramowej Dyrektywy Wodnej na administracje państwowe 207 |
| | 2.1. Struktury prawne i administracyjne 210 |
| | 2.2. Potrzeba włączenia szczebla niższego. 212 |
| | 2.3. Struktury organizacyjne administracji krajowych. 216 |
| | 2.4. Rola gmin. 220 |
| | 2.5. Wnioski. 223 |
| | VI. Nowatorskie podejście do stosowania i wykonania 225 |
| | 1. Zgodność i wykonanie wspólnotowego prawa ochrony środowiska. 225 |
| | 1.1. Nie mniejszy lecz lepszy rząd – a przy tym lepsza przedsiębiorczość 225 |
| | 1.2. Nowe podejście – pomoc w osiąganiu zgodności, system zarządzania środowiskowego i bodźce |
| | skłaniające do uzyskania zgodności. 243 |
| | 1.3. Podejście tradycyjne – skuteczność polityki restrykcyjnej 255 |
| | 1.4. Podejście horyzontalne 264 |
| | VII. Propozycje poprawy wdrożenia i wykonania prawa i polityki Wspólnoty Europejskiej . 279 |
| | 1. Wprowadzenie metod pomiaru efektywności działania 279 |
| | 2. W kierunku lepszego przeniesienia, stosowania i wykonywania wspólnotowego prawa ochrony |
| | środowiska: katalog sugestii. 287 |
| | 2.1. Obserwacje ogólne. 287 |
| | 2.2. Propozycje poprawy wdrażania i egzekwowania prawa na poziomie europejskim . 291 |
| | 2.3. Propozycje poprawy wdrażania i wykonywania prawa na szczeblu krajowym, regionalnym i |
| | lokalnym . 296 |