Zestawienie zadań do wykonania do czasu zakończenia

0,07
MB negocjacji oraz przystąpienia do Unii Europejskiej w odniesieniu

10
stron do poszczególnych aktów prawa wspólnotowego

719
ID Ministerstwo Środowiska

2002
rok

UE podkreśla, że transpozycja dorobku prawnego UE w dziedzinie ochrony środowiska do krajowego

porządku prawnego i jego wdrożenie stanowią zasadnicze zadania, które należy traktować jako

priorytety. Transpozycja ustawodawstwa powinna zakończyć się najpóźniej do chwili przystąpienia do

UE. Najwyższy priorytet powinno mieć ustawodawstwo ramowe Wspólnoty (w tym dotyczące

dostępu do informacji i ocen oddziaływania na środowisko) i przepisy wynikające z konwencji

międzynarodowych, których stroną jest Wspólnota. Należy zapewnić pełne wdrożenie tych

przepisów w możliwie najkrótszym czasie, po to, aby umożliwić dostosowanie ustawodawstwa

sektorowego przyjętego na ich podstawie.

Równolegle, w krótkim czasie należy podjąć działania w zakresie ustawodawstwa dotyczącego

przemysłu, ograniczenia zanieczyszczeń globalnych i transgranicznych oraz ustawodawstwa

dotyczącego ochrony przyrody (mającego na celu zachowanie różnorodności biologicznej). W czasie

przyjmowania dorobku prawnego UE jako priorytetowe należy traktować także te elementy, które

wpływają na funkcjonowanie rynku wewnętrznego, w tym także osiągnąć pełną zgodność ze

standardami produktowymi. Należy opracować plany wdrażania konkretnych dyrektyw, określające

harmonogram prac i terminy zakończenia jego zasadniczych faz oraz zawierające strategie

finansowania, a także plany zapewniające publiczne i prywatne inwestycje w infrastrukturę i

technologię. Realizacja tych planów powinna rozpocząć się bezzwłocznie. UE podkreśla również

konieczność podjęcia w krótkim czasie wysiłków mających na celu stworzenie sprawnej i dobrze

wyposażonej administracji, jakiej wymaga stosowanie i egzekwowanie dorobku prawnego UE w

dziedzinie ochrony środowiska. Ponadto, zgodnie z artykułem 6 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę

Europejską, Polska jest proszona o rozważeniu sposobu, w jaki zastosowanie w krótkim czasie

zasady uwzględnienia wymagań ochrony środowiska w innych dziedzinach polityki może przyczynić

się do zrównoważonego rozwoju, zgodnie z postanowieniami przyjętymi na szczycie Rady

Europejskiej w Göteborgu.