Google

Web environet.eu


WasteInfoService

Zarządzanie Wiedzą

założenia

WasteInfoService jest budowany odmiennie od archiwów i sieci korporacyjnych. Każdy z Użytkowników może tu wprowadzić swoje własne dokumenty i oczekuje, że jego zbiory znajdą się w uporządkowanym archiwum na jego własnej płycie CD. Powstał zbiór dziesiątków tysięcy dokumentów o najróżniejszej tematyce i ciężarze gatunkowym. Od instrukcji roboczych przekraczających 1000 stron druku do anonsów i komentarzy zawartych w kilkuzdaniowych notatkach. Od gotowych poradników dla gospodarki odpadami, ciekawych dla wszystkich, do mocno teoretycznych dysertacji ekonomicznych. Tak bogatej tematyki i zróżnicowania gatunkowego nie wytrzymuje większość stosowanych już systemów ZW. Jest to przyczyna rozłożenia na 3 lata projektu naszego autorskiego systemu. Weryfikacja przez użytkowanie jest bowiem jedynym gwarantem efektywności takich programów.


Zarządzanie Wiedzą

Zarządzanie Wiedzą ma historię tak długą jak cała droga człowieka do cywilizacji informatycznej. Już plemienni szamani prowadzili przemyślaną politykę informacyjną, której celem było zachowanie ich nadzwyczajnej pozycji w społeczności dzikich. Na wielu etapach historii zasoby archiwalne były poddawane radykalnym próbom zarządzania kontynuującego tradycję szamanizmu. Eksperymenty miały uczynić historię przyjemniejszą dla publiczności. Proste spalenie milionów książek miało wymazać wiedzę o nierasowym pochodzeniu twórców kultury narodu niemieckiego. Gruba instrukcja dla cenzorów miała skasować szanse nieposłusznych na publikację "nieprawdziwych wiadomości (szkalujących wiadomo co i wiadomo po co)". Teraz dysponenci portfela zleceń reklamowych inspirują zarządców mediów wszelkich, niezależnych wszelako, choć zapewne od czytelników głównie.

Korporacje inwestycyjne mają obecnie największe zasługi dla budowy systemów zarządzania wiedzą. Twórcy tych nadzwyczaj nowoczesnych narzędzi informatycznych mają ułatwić dostęp do potrzebnych dokumentacji i uniemożliwić przechwytywanie informacji zastrzeżonych. W gigantycznych zasobach archiwów korporacji ich własne służby analityczne toną bez szans na wykreowanie sensownych komunikatów w przewidywalnych terminach. Ochrona zasobów jakiegokolwiej digitalizowanej dokumentacji jest czystą fikcją od chwili, gdy zawierający archiwum dysk komputera zostanie uwidoczniony w sieci korporacyjnej. Łańcuch decyzyjny: co wskazać swoim podwładnym do wykorzystania, a co zamknąć przed nimi szczelnie, jest tym trudniejszy do zaplanowania im bardziej ezoteryczna jest polityka przejrzystości korporacji. Kiedy przystępujemy do informatyzacji zarządzania wiedzą tworzymy procedury, oprogramowanie, kwestionariusze. W końcu pojawia się zwątpienie, czy lepiej ujawnić te mechanizmy, czy utracić szansę na usprawnienie przepływu informacji wewnątrz korporacji i zostawić stary system. System całkiem niejawny, bo zarządzany przez hierarchię służbową według tradycyjnego "widzimisię".

Projekt Zarządzania Wiedzą dla WasteInfoService jest więc przeciwieństwem dotychczasowego modelu ustawienia zadań. Tutaj posiadaczem archiwów i podmiotem zarządzającym wiedzą jest anonimowa zbiorowość użytkowników serwisu. Nawet procedury demokratycznego wyboru schematów decyzyjnych nie mogą być pomocne dla projektanta systemu. Byłyby zbyt uciążliwe dla uczestników, więc nieefektywne. Stąd pomysł prezentacji kolejnych coraz bardziej zaawansowanych propozycji do wykorzystania powszechnego. Doświadczenia kolejnych etapów programu będą bowiem użyteczne obustronnie. Autorzy projektu otrzymają komentarze użytkowników, a osoby korzystające z najnowszej wersji ZW nie będą zaskoczeni kolejnym jej wydaniem.


schemat personalizacji zbiorów

Procedura ZW prowadzi do utworzenia na dysku CD archiwum najlepiej odpowiadającego potrzebom Użytkownika. Odbywa się to w kolejnych etapach:

etap I
- Użytkownik przekazuje swoje zbiory do Zarządzającego. Transfer może mieć formę archiwum załączonego do przesyłki e-mail lub listy adresów WWW, gdzie udostępniono poszczególne dokumenty.

etap II
- Zarządzający tworzy scalone archiwum z wielu przesyłek.

etap III
- projektant ZW z tytułów scalonego archiwum tworzy indeksy, które odzwierciedlają priorytety zainteresowań Użytkowników. W pierwszym wydaniu indeksów segmentacja i uszeregowanie priorytetów są planowane arbitralnie (choć wynikają z sugestii najaktywniejszych uczestników projektu).

etap IV
- Użytkownik dokonuje wyboru indeksów, które zawierają interesujące tytuły. Lista adresów tych indeksów jest przekazywana do zarządzającego przesyłką e-mail. Lista musi być uporządkowana według malejącej instotności indeksów, gdyż należy się liczyć z koniecznością pominięcia najmniej znaczących dokumentacji. Trzeba pamiętać, że płyta CD może pomieścić ok. 15% zasobów archiwum scalonego.

etap V
- Zarządzający redaguje archiwum przeznaczone imiennie dla zamawiającego i przekazuje w formie przesyłki na płycie CD.


porządek archiwów :

Celem nadrzędnym prezentacji indeksów zbiorów jest objęcie wszystkich publikacji. Kolejnym jest ulokowanie poszczególnych tytułów w podzbiorach, których definiowanie jest intuicyjnie oczywiste. Oba te założenia realizuje podział zbiorów na grupy geograficzne lub raczej kulturowe. U nas będzie to następujące rozróżnienie publikacji:

1. polskie, oznaczone symbolem PL.
Są to publikacje napisane w języku polskim lub na polski przetłumaczone.

2. europejskie, oznaczone EU.
Są to publikacje pochodzące z wszystkich krajów Europy, napisane lub przetłumaczone na angielski. Ten język przyjęliśmy jako najpopularniejszy, choć część publikacji jest też prezentowana w językach narodowych.

3. amerykańskie, oznaczone US.
Są to publikacje z obu Ameryk i innych krajów w amerykańskim kręgu kulturowym (obok Australii są tu też Japonia, Indie, Korea, gdzie systemy ochrony środowiska wzorowane są na amerykańskim).

4. Międzynarodowe, oznaczone INT.
Są to publikacje wydane przez wszelkiego rodzaju instytucje ponadnarodowe oraz pozarządowe (z wyjątkiem polskich). W tym zbiorze są też niektóre polskie tłumaczenia.


priorytety:

W grupach regionalnych publikacje są uporządkowane tematycznie. W tym celu utworzona została dość obszerna ale ograniczona baza słów kluczowych, które posłużyły do uporządkowania zbiorów. Na ten zbiór nałożono priorytety pochodzące z analizy zainteresowań użytkowników. Następny schemat porządkowania pochodzi z oceny wagi poszczególnych publikacji. Najważniesze to ustawy i przepisy prawne, a najmniej istotne to referaty i notatki prasowe. W poniższej tabeli ta klasyfikacja nie jest zaprezentowana, gdyż jest dość oczywista.
 
odpady
niebezpieczne
recykling
azbest
wysypisko
biomasa

grupa I

Tematyka bliska praktykom gospodarki odpadami, którzy realizują powszechny w Europie schemat składowania i kompostowania odpadów.

emisja
osady
ELV
spalanie
paliwo
CO2
energia
Transport
budowa

grupa II

Ta grupa tematów bardziej interesuje ekspertów rozważających powiązanie gospodarki odpadami z energetyką i innymi intensywnymi technikami neutralizacji.

audyt
EMAS
EIA
bhp
LCA
P2
planowanie
zarządzanie
ekonomia
finanse
legislacja
ISO
BAT
IPPC
przestępczość
ekologia
środowisko
woda
ścieki
powietrze

grupa III

W tej grupie tematycznej najlepiej odnajdą się prawnicy, ekonomiści i funcjonariusze nadzoru ekologicznego. Ostatnio również niektórzy specjaliści z przemysłu ciężkiego i spożywczego, którzy mają w planie pozyskanie pozwoleń zintegrowanych. Szczególnym zainteresowaniem cieszy się zbiór wszystkich instrukcji BAT i dokumentacje IPPC wydawane przez Unię Europejską.

TZO
toksykologia
analiza
dioksyna
PCB
chemikalia
UXO
pestycyd
zanieczyszczenie
gospodarka
UE
PPP
NGO
bezpieczeństwo
BAN
brownfield
helcom
HAB.
morze
ryby
żywność
technologia
innowacja

grupa IV

Tematy związane z ryzykiem ekologicznym i jego oceną. Zarządzanie ryzykiem i zwalczanie zagrożeń ekologicznych jest w polu zainteresowań najszerszej grupy użytkowników mniej związanych z gospodarką odpadami. Z tego też powodu dołączone są tu sprawy polityki środowiskowej i zarządzania środowiskiem w najszerszym ujęciu. Mające znaczenie społeczne, ekonomiczne i polityczne.


wydawcy

Użytkownicy sa zainteresowani publikacjami pochodzącymi ze znanych sobie źródeł. Instytucje zarządzające środowiskiem w skali państw i regionów są wydawcami najszerszych dokumentacji. Instytuty i organizacje międzynarodowe integrują badania i publikują analizy o największym ciężarze gatunkowym.

Indeks wydawców zawiera odniesienia do podzbiorów przypisanych wydawcy, które są uszeregowane podobnie jak indeksy regionalne. Najbardziej istotne dokumenty są wysunięte na czoło listy tytułów wydanych przez instytucję. Dla ułatwienia dostępu do poszczególnych indeksów lista wydawców jest uporządkowana alfabetycznie.

Żeby dołączyć indeks wydawcy i idące za nim dokumentacje do własnego archiwum Użytkownik dopisuje do listy adres indeksu wydawcy.


rozwój

Wszystkie indeksy i zbiory WasteInfoService są tworzone z myślą o pełnej swobodzie rozwoju. Użytkownik otrzymuje indeksy otwarte do edycji, więc może je dowolnie rozbudowywać w oparciu o kolejne dokumentacje. Indeks słów kluczowych i schemat priorytyzacji również będą udoskonalone w porozumieniu z użytkownikami systemu. Kolejne wydanie ZW zawierać będzie sprzężenie zwrotne, więc powinno lepiej odzwierciedlać potrzeby Użytkowników.


 
po aktualizacji w dniu 01.07.2006 stronę odwiedziło

gości