wasteinfoservice

prawo

Serwis prawny "eulex" obejmuje już 1 906 dokumentów o łącznej objętości 776 MB. Pakiet Informacyjny zawiera dokumenty przetłumaczone na język polski, które zostały udostępnione w serwisie Unii Europejskiej pod adresem:
http://eur-lex.europa.eu/pl/index.htm

Wybór tematów i przepisów do zbioru wynika z doświadczenia audytorów i realizuje ich potrzeby. Zarządcy i projektanci instalacji i systemów również powinni mieć dostęp do jak najszerszego źródła aktów prawnych.

Uwagi:

1. przepisy zawarte w zbiorze "dyrektywy" nie obowiązują wprost w Polsce ani w żadnym z państw Unii Europejskiej. Ich wskazania transponowane są na przepisy krajowe, więc w Polsce obowiązują po wydaniu odnośnych ustaw i rozporządzeń. Treść dyrektyw potrzebna jest planistom, którzy muszą wyprzedzać swoimi propozycjami treść prawa krajowego.

2. przepisy zawarte w zbiorach "decyzje" i "rozporządzenia" regulują określone sprawy na terytorium całej Unii Europejskiej lub w enumeratywnie wymienionych państwach członkowskich. Są więc od 1 maja 2004 roku składnikiem prawa polskiego, o ile dotyczą naszych spraw krajowych lub całości Unii.

3. linki do treści dokumentów ustanowionych po akcesji Polski do Unii są czynne na witrynie WWW. Czytelnicy stron WWW mogą odszukać pozostałe dokumenty w dostępnych w Internecie serwisach prawnych Komisji Europejskiej.

4. Wśród nowych regulacji jest jedna, której powstanie wynikło z inicjatywy władz polskich. Jest też kilkanaście ustanowionych pod wpływem tych działań władz polskich, które oceniane są jako sprzeczne z ekologiczną polityką Wspólnoty. Najpoważniejsze zmiany w regulacjach unijnych dotyczą gospodarki odpadami. Nowa dyrektywa odpadowa i doprecyzowanie zasad wydawania zezwoleń na transgraniczne przemieszczanie odpadów mają duże znaczenie dla jedynej branży przemysłu intensywnie rozwijanej przez Polskę. W czasie pięciu lat od zniesienia kontroli granicznej z Unią Europejską polskie firmy zagospodarowujące odpady utworzyły drugą w Unii pod względem skali importu ofertę wobec kontrahentów zagranicznych. O ile jednak Niemcy, będący największym europejskim importerem odpadów, dysponują niezagospodarowanymi mocami przerobowymi w swoich spalarniach, to Polska oferuje usługi składowania jako jedyny liczący się potencjał nie w pełni wykorzystany na rynku krajowym. Obawy o możliwość działań o charakterze ekodumpingu umacnia ocena jakości usług oferowanych przez polskie składowiska odpadów. Spośród 900 aktywnych składowisk jedynie 200 uzyskało tu pozwolenie zintegrowane, co również nie w pełni jest gwarancją istnienia w tych zakładach wszystkich zabezpieczeń, wymaganych prawem europejskim. Należy tu zauważyć, że polska administracja ekologiczna nie tylko liberalnie traktuje postępowania w sprawie udzielania pozwoleń zintegrowanych dla zakładów zajmujących się neutralizacją odpadów ale też nie utworzyła na terytorium pod jej jurysdykcją systemu monitoringu przewozów odpadów. Utrzymuje też wielusettysięczną liczbę nierejestrowanych tzw. "dzikich wysypisk", których odnajdywaniem i likwidacją zajmują się niedofinansowane przedsiębiorstwa zarządzane przez gminy. Obrazu dopełnia fakt, że równocześnie z likwidacją kontroli granicznej została rozwiązana jedyna przeszkolona służba państwowa zajmująca się walką z przemytem odpadów. Obecnie działające organy kontrolne oceniają swoją sprawność w dziedzinie wykrywania przemytu odpadów na poziomie kilku procent faktycznych przewozów. Sytuacja ta jest powodem wydania w sprawie gospodarki odpadami aż 21 regulacji europejskich wśród 61 nowych aktów prawnych dotyczących ochrony środowiska. Jednak można powątpiewać w skuteczność wysiłków tego rodzaju. Wiadomo bowiem o niewielkim zainteresowaniu polskiego wymiaru sprawiedliwości sprawami związanymi z działalnością gospodarczą w dziedzinie zagospodarowania odpadów. Również organy administracji ekologicznej w minimalnym stopniu korzystają z uprawnień i kompetencji nadanej dotychczas ustanowionymi ustawami i rozporządzeniami funkcjonującymi w polskim systemie prawnym.